نبرد با زندگی

نمی دونم قبلا از سرباز بودن براتون گفتم یا نه من الان سربازم همین الان هم با مرخصی استحقاقی 24 ساعتی از1 امروز تا 4 بعدازظهر دلم تنگ شده این یک دوره ای مثل عالم برزخ نه میشه بگی خوبه نه میشه بگی بد ، خوب چون واقعا آدم رو میسازه چون اونجا دیگه مثل جاهای دیگه نمی تونی شونه خالی کنی و دودره بازی کنی اونجا باید عین یک مرد مشکلت خودت حل کنی چون دیگه اینجا از پدرت هم خبری نیست که مثل دوران مدرسه بیاد مدرسه و پا در میونی کنه یا مثلا بالای برجک تک و تنها شاید برای خیلی هاتون قبلش این فرسط نبوده که در دل شب بیدار و تنها با خدا باشی و تفکر کنی یا موقع غذا اینجا دیگه خونه نیست که از غذای مادرت شکایت کنی و یک غذای دیگه برات درست کنن ولی از بدیهاش اینه که 2 سال از بکر ترین لحضات عمر آدم در اختیار خودش نیست و شاید از خیلی کار های مهم و حیاتی جا بمونه به هر حال این قانون سربازی 20 ماه خدمت و نبرد بازندگی

موفقیت ، رسیدن یا نرسیدن

نمی دونم مشکل کار کجاست همه دوست دارن موفق بشن، در هر زمینه ای،ولی یک سری میشن و سری دیگر ناکام فکر می کنم این همان داستان روزهای پر پیچ و خمی است  به نام زندگی به نظر من فکر می کنم این دو مولفه داره یکی ناخداگاه و یکی خداگاه در مورد ناخداگاه که حرفی نیست چون بلاخره هر آدمی یک تقدیری داره ولی در مورد دومی نه این دیگه به خود آدم برمی گرده و این موضوع عملی نمیشه مگر با تلاش ، پشتکار ، ایمان و مداومت وبا این اوصاف درسته که برای هر آدمی تقدیری تعریف شده ولی این تقدیر اونقدر ها هم بسته نیست و این مایم که تقدیرمون رو می سازیم.

و برای رسیدن به خواسته ها چند نکته اساسی وجود داره

1- داشتن برنامه
2- الگو گرفتن از انسان های موفق ( با نگاه به زندگی دانشمندان می تونیم به وضوح ببینیم که 90% آنها دارای خصوصیات مشترک هستند.
3- توکل به خدا
4- مداومت بر انجام کار
5- همیشه خودتون و درآینده در نظر بگیرین و برای آن زمان برنامه ریزی کنید(نمی دونم تا حالا فکر کریدن اگه یک بار دیگه به گذشته برگردین چه کار هایی را انجام می دادین خوب داره شما خودتون رو در همان شرایط ببینید چون در هر زمان انسان حسرت دیروز خودش رو می خوره که ای کاش بعضی کارها رو انجام میدادن و بعضی از کارها رو ترک می کردند.پس با این حساب شما در آینده اید سعی کنید طوری عمل کنید که نخواهید به گذشته برگردید)

اینطوری که بعضی ها به موفقیت می رسن و بعضی نمی رسند